O Nas

Niepubliczne Przedszkole Specjalne SOLIS RADIUS oraz  Punkty Przedszkolne SOLIS RADIUS powstały z myślą o dzieciach ze spektrum autyzmu. Do grup przedszkolnych dla dzieci z autyzmem uczęszczają dzieci w wieku od 3 do 8 lat. Wychowankowie przyjmowani są do grup na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego z rozpoznaniem autyzmu lub zaburzeń ze spektrum autyzmu. Orzeczenia są wydawane przez Poradnie Psychologiczno -Pedagogiczne. Obecnie objętych pomocą jest 64 dzieci, podzielonych na: sześć grup w Niepublicznym Przedszkolu Specjalnym SOLIS RADIUS przy ulicy Goździkowej, sześć grup w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym „SOLIS RADIUS” przy ulicy Strażackiej 12D i cztery grupy w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym „SOLIS RADIUS 2” przy ulicy Saskiej 54 i Saskiej 56. Opiekę i terapię w danej grupie prowadzi 3 nauczycieli- terapeutów. Dzieci realizują podstawę programową zgodną z rozporządzeniem Ministra Edukacji. 

Każde dziecko ma opracowany indywidualny program terapeutyczno- edukacyjny, według którego terapeuci pracują z nim indywidualnie w systemie „jeden na jeden”. Podstawowym celem pracy terapeutycznej jest doprowadzenie do takiej poprawy stanu dziecka z autyzmem, aby mogło ono w przyszłości samodzielnie lub z minimalnym wsparciem funkcjonować w masowym/ integracyjnym przedszkolu, szkole, a także szeroko rozumianym środowisku społecznym. Duży nacisk kładziemy na współpracę z rodzicami. Prowadzimy systematyczne grupy wsparcia i edukacyjne, w trakcie których uczymy rodziców jak postępować z dzieckiem. Podczas typowych aktywności przedszkolnych, takich jak zabawy tematyczne, zabawy plastyczne czy zabawy ruchowe, dzieci uczą się nawiązywania kontaktów z rówieśnikami, skutecznej komunikacji oraz poznają obowiązujące w grupie zasady i normy. Zabawa w grupie zachęca je do współpracy z innymi, a tym samym jest okazją do rozwijania kompetencji społecznych.

Dzieci w przedszkolu objęte są całościową i kompleksową terapią stymulacyjno – edukacyjną prowadzoną z wykorzystaniem metod: Stosowanej Analizy Zachowania, terapii stymulacyjnej , Metody Dobrego Startu, RDI, PECS, Weroniki Sherborne, muzykoterapii, gimnastyki korekcyjnej i innych . Dzieci objęte są intensywną terapią logopedyczną i rehabilitacją ruchową.

1. Analiza zachowania (ang. behaviour analysis) jest nauką o zachowaniu. Głównym celem metody jest modyfikowanie zachowań oraz eliminowanie zachowań niepożądanych. Cały proces terapeutyczny opiera się o analizę zachowania nad którym chcemy pracować. W analizie tej uwzględnia się bodźce poprzedzające dane zachowanie, bodźce towarzyszące zachowaniu oraz konsekwencje tego zachowania( wzmocnienia). W celu prawidłowej analizy zachowania, obserwacja musi być prowadzona w dłuższym czasie z uwzględnieniem powyższych elementów. Opracowując sposób pracy nad danym zachowaniem należy wziąć pod uwagę wzmocnienia jakie będziemy stosować przy eliminowaniu lub wzmacnianiu danego zachowania. Modyfikowanie tego zachowania możliwe staje się to poprzez zastosowanie takich metod i technik jak: systemy motywacyjne, kształtowanie, generalizacja, uczenie w odrębnych próbach i uczenie incydentalne, plany aktywności, łańcuchy zachowań.

2. Terapia zaburzeń sensorycznych to podstawowa terapia, która ma na celu przede wszystkim wyrównanie deficytów występujących w obrębie odbioru bodźców wzrokowych, słuchowych, węchowych, smakowych, dotykowych i związanych ze zmysłem równowagi i czuciem głębokim. Najważniejszym celem terapii jest wypracowanie tolerancji u dziecka na napływające bodźce z otoczenia oraz rozpoznawanie ich przez dziecko. Bodźce podawane i kontrolowane są przez terapeutę, a nie przez dziecko. Poprzez wyrównanie deficytów w obrębie zmysłów wypracowuje się u dziecka gotowość do uczenia się oraz wprowadza się prawidłową reakcję na poszczególne bodźce.

3. RDI™ (Relationship Development Intervention) znany w Polsce jako program rozwoju relacji to przełomowa metoda stworzona przez dr Stevena Gutstein’a i dr Rachelle Sheely dla osób ze spektrum autyzmu. W oparciu o badania z psychologii rozwojowej i psychopatologii zaburzeń ze spektrum autyzmu opracowano sposób pracy z osobami z autyzmem tak, by w znaczący sposób poprawić jakość ich życia, rozumianą jako możliwość zawierania przyjaźni, posiadania satysfakcjonującej i płatnej pracy, wzajemnych stosunków w rodzinie czy założenia własnej rodziny. Podstawowym celem RDI™ jest stworzenie relacji uczestnictwa prowadzonego UP (z ang. Guided Participation) pomiędzy dzieckiem, a jego opiekunem (rodzicem, terapeutą, nauczycielem), która umożliwi rozwój kompetencji w coraz bardziej złożonych warunkach. W przedszkolu wykorzystujemy elementy tej metody w celu uczenia dzieci myślenia sytuacyjnego. Metoda ta jest doskonałym uzupełnieniem innych terapii i daje możliwości zaangażowania rodziców w terapię.

4. PECS to metoda alternatywnego porozumiewania się i komunikowania się z wykorzystaniem technik stosowanej analizy behawioralnej. Dedykowana jest głównie osobom ze spektrum autyzmu. Jest jedynym dostępnym w Polsce kompleksowym programem, służącym do szybkiej nauki umiejętności porozumiewania się osób, które nie posiadają funkcjonalnej mowy. Trening w PECS zaczyna się od nauki spontanicznego proszenia o pożądane rzeczy, a później przechodzi w kierunku nauki dodatkowych funkcji porozumiewania się takich jak odpowiadanie na pytania oraz komentowanie, zadawanie pytań. Równocześnie dzieci uczone są komunikowania się werbalnego. PECS ze względu na swoją przystępność pozwala na komunikowanie się dzieci z rówieśnikami niezależnie od wieku. PECS promuje komunikację w różnorodnych w sytuacjach społecznych i nie wymaga długiego wcześniejszego treningu.

5. Metoda Weroniki Sherborn jest metodą wspomagającą rozwój ruchowy . Weronika Sherborne opierając się na własnych doświadczeniach oraz założeniach gimnastyki ekspresyjnej R. Labana, opracowała w latach sześćdziesiątych metodę „Ruch rozwijający”.W założeniu tej metody jest fakt, że nierozłącznym elementem rozwoju dziecka jest ruch i poczucie bliskości. Podczas ćwiczeń z terapeutą lub innym dzieckiem rozwijamy poczucie bezpieczeństwa, bliskości oraz wypracowujemy orientację w przestrzeni. Celem metody jest wspieranie rozwoju dziecka poprzez wielozmysłową stymulację psychomotoryczną i społeczną, a także pomoc w terapii zaburzeń rozwoju. Główną aktywnością, na której się bazuje jest ruch, który wpływa na: świadomość własnego ciała, świadomość przestrzeni i działania w tej przestrzeni oraz dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi nawiązywanie bliskiego kontaktu.

6. Metoda Dobrego Startu zaadoptowana przez prof. Martę Bogdanowicz jest systemem ćwiczeń oddziałujących przede wszystkim na procesy instrumentalne: percepcyjne i motoryczne. Zasadniczą rolę w tej metodzie odgrywają trzy elementy: wzrokowy (wzory graficzne), słuchowy (piosenka) i motoryczny (wykonywanie ruchów zorganizowanych w czasie i przestrzeni, odtwarzanie wzorów graficznych, zharmonizowanych z rytmem piosenki).Głównym celem MDS jest jednoczesne usprawnienie czynności analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno- ruchowego, kształtowanie lateralizacji, orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni. W jej założeniach leży więc usprawnienie i koordynacja, czyli integrowanie funkcji wzrokowo-słuchowo- ruchowych, a także harmonizowanie wszystkich funkcji psychomotorycznych. Dzięki tej integracji dochodzi do wykształcenia prawidłowej orientacji czasowo-przestrzennej, możliwości wykonywania ruchów dowolnych, coraz lepiej zorganizowanych, zlokalizowanych w określonej przestrzeni i czasie. Wyuczenie ruchów kierowanych i planowanych. Pozwala dziecku na poprawę funkcji grafomotorycznych, analizy i syntezy słuchowej, wzrokowej, a także sprawności ruchowej.